...ต้องรอให้ใจสงบนิ่งจริงๆ องค์พระจึงมาปรากฏให้เห็นอีก ซึ่งบางรอบอาจไม่มาให้เห็นอีกเลยถ้าใจไม่สงบนิ่งพอ แต่ส่วนใหญ่ผมจะยังเห็นองค์พระแก้วใส เมื่อทำการนั่งสมาธิ และนอกรอบผมก็จะตรึกถึงองค์พระแก้วใสโดยตลอด แล้วเดี๋ยวก็จะเห็นองค์สว่างเหมือนเดิม ก็แค่ทำง่ายๆสบายๆ แค่นี้เองครับ
กองพุทธศาสนศึกษา สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ จัดฝึกอบรมพระนักเทศน์ ในเขตปกครองคณะสงฆ์หนกลาง
ประสบการณ์บุญของคุณมาณี ภูริปัญญวานิช ที่ยืนยันว่า บุญกฐินพลิกชีวิตของเธอและครอบครัวให้หายป่วย รวยพรวดพราด จนยังไม่ทันตั้งตัว
เยาวชนที่เข้าร่วมโครงการทุกคน ต่างมีความประทับใจและมีผลการปฏิบัติธรรมที่ดี รวมทั้งมีพฤติกรรมในทางที่ดีขึ้น อาทิ รักความสะอาด, มีความเคารพมากขึ้น จากความเปลี่ยนแปลงที่ดีขึ้นของเยาวชนนี้เอง ทำให้ผู้ปกครองมีความปลาบปลื้มปีติใจ และอยากให้มีการจัดโครงการอบรมศีลธรรมเยาวชนเช่นนี้ทุกๆปี
ลูกจึงต้องทำงานหนักมาตลอด เลยลืมนึกถึงสุขภาพตัวเอง ทำให้ป่วยเป็นวัณโรคที่ปอดข้างขวา ต้องทานยานาน 6เดือน ต่อมาในปี พ.ศ.2540 ลูกกับมะเร็งร้ายก็ได้โคจรมาพบกัน เมื่อป่วยเป็นโรคมะเร็งเต้านมข้างซ้ายระยะที่สอง ทันทีที่รู้ว่าเป็นโรคร้าย ลูกรู้สึกตัวเย็นวาบตั้งแต่ศีรษะ ลามมาที่ปาก แขนและขา คิดน้อยใจว่าทำไมต้องมะเร็งต้องเกิดขึ้นกับลูกด้วย
ดังนั้นปลายปีพ.ศ.2550 พระปลัดสุธรรม สุธมฺโม กัลยาณมิตรกุลนิษฐ์ นารอด (คุณนก) และครอบครัวของผม จึงได้กราบขออนุญาต คุณครูไม่ใหญ่ (พระเดชพระคุณพระราชภาวนาวิสุทธิ์) จัดโครงการปฏิบัติธรรม The Middle Way ให้แก่ชาวพื้นเมืองที่ประเทศออสเตรเลีย ซึ่งตรงกับนโยบายของพระเดชพระคุณหลวงพ่อ ที่อยากให้มนุษย์ทั่วโลกรู้จักการนั่งสมาธิ
แม้จะปลื้มใจกับบุญที่ได้ชักชวนผู้อื่นทำ อย่างไรเสียก็สู้บุญที่เราทำด้วยตัวเองไม่ได้ ความรู้สึกในใจบอกลูกอย่างนั้น แต่คนจนอย่างลูกจะไปเอาทรัพย์ที่ไหนมาทำบุญได้มากๆ พอคิดเช่นนี้ คำพูดของพระอาจารย์รูปหนึ่ง ที่ลูกเคยฟังธรรมจากท่าน ก็ดังขึ้นในใจ “บุญยิ่งใหญ่ที่ทำเองได้ง่ายๆ โดยไม่ต้องใช้ทรัพย์ก็มีอยู่นะ สมาธิ...ไงล่ะ” คำพูดนั้นเคยเป็นจุดเริ่มต้น ทำให้ลูกสนใจเริ่มหัดนั่งสมาธิ
